Tętniaki

Tętniak to określenie charakteryzujące wybrzuszenie naczynia krwionośnego, które najczęściej występuje w miejscu rozgałęzienia.
Powstaje poprzez napór ciśnienia krwi na osłabione naczynia krwionośne, które rozrastają się w danym miejscu na podobieństwo balona.

Przyczyny powstawania tętniaków mózgu

Tętniaki mogą rozwijać się w dowolnym naczyniu krwionośnym ciała, ale najczęściej dotykają dwa obszary. Pierwszym z nich jest aorta brzuszna, czyli tętnica odpowiedzialna za transport krwi z serca do reszty ciała. Drugą możliwością występowania jest mózg, a tę odmianę tętniaka w nomenklaturze medycznej nazywa się śródczaszkowym lub mózgowym. Większość tętniaków mózgu powoduje dostrzegalne objawy dopiero w momencie pęknięcia. Następstwem tego jest tzw. krwotok podpajęczynówkowy, który może spowodować rozległe uszkodzenia mózgu, niepełnosprawność oraz śmierć. Rozpatrując śródczaszkowy tętniak objawy mogą obejmować również nagły, bolesny ból głowy, sztywnienie szyi, nudności i wymioty oraz światłowstręt.

Tętniaki mózgu mogą rozwinąć się w każdym wieku, ale częściej występują u osób powyżej 40 lat. Rozpatrując problem pod kątem płci, kobiety wykazują większą tendencję do zachorowań. Około 3/5 osób po wystąpieniu powyższych problemów, umiera w ciągu dwóch tygodni, a polowa osób, które przeżyły do końca życia boryka się z poważnymi uszkodzeniami mózgu oraz niepełnosprawnością. Tętniak mózgu jest przypadkiem nagłym, więc jeśli istnieje podejrzenie jego wystąpienia w Twojej obecności, natychmiast powiadom pogotowie ratunkowe dzwoniąc na numer 999.

Leczenie tętniaka mózgu

Leczenie tego typu schorzeń uwarunkowane jest od wczesnej diagnozy, jeszcze przed pęknięciem. Przeciwdziałanie medyczne zależne będzie od pewnych czynników, takich jak: wiek, wielkość i umiejscowienie tętniaka, wywiad rodzinny, przebyte operacje i inne. W przypadku podjęcia się próby leczenia, pacjent musi liczyć się z możliwością otwartej operacji lub wypełnianiem tętniaka małymi metalowymi cewkami. W przypadku minimalnego ryzyka pęknięcia działania chirurgiczne nie będą podejmowane, a jedynie zalecana będzie cykliczna kontrola lekarska w celu monitorowania problemu.

Nie bez znaczenia będzie także zmiana trybu życia. Modyfikacja diety, rezygnacja z palenia oraz zdrowy, aktywny wypoczynek powinny przejść do porządku dziennego osoby, u której wykryto tętniaka. W celach zapobiegawczych należy, po prostu, unikać działań, które ściśle wiązane są z przyczyną jego powstawania. Oprócz powyższych warto wspomnieć o ograniczeniach spożywania tłuszczu, ponieważ nadwaga i otyłość ściśle powiązane są z tą zdrowotną anomalią.

Procedury chirurgiczne

Jeśli tętniak kwalifikuje się do zabiegu chirurgicznego, stosuje się dwie główne techniki zapobiegawcze. Mianowicie mowa o obcinaniu neurochirurgicznym oraz zwijaniu wewnątrznaczyniowym, których celem jest zatrzymanie przepływu krwi do tętniaka. Wycinaniu neurochirurgicznemu poddawany jest pacjent w ogólnym znieczuleniu, poprzez nacięcie głowy oraz otwarcie czaszki. W momencie zlokalizowania tętniaka, neurochirurg poprzez użycie metalowego klipsa zaciśnie naczynie, co powinno poskutkować rozwiązaniem problemu.

Druga metoda, zwijanie wewnątrznaczyniowe, również odbywa się pod pełną narkozą. Chirurg wprowadza cienki cewnik do tętnicy w nodze lub pachwinie, skąd transportowany jest aż do głowy i docelowo tętniaka. Platynowe cewki w rozmiarze mikro aplikowane są od wewnątrz, a ich zadaniem jest, poprzez odcięcie tętniaka, zapobieganie jego rozwojowi.
Wybór metody leczenia zależy od indywidualnej charakterystyki problemu.